Kumakalam na lamesa ang binahang kalsada

at ang buwan,

ang buwa’y bingaw na pinggan

nang dakutin ng paslit—

mga matang kanina pa naglalaway—

ang kanin,

ang kanin sa bandehadong sapusapo ng weyter:

tanawing sinalikop ng mga mukhang natigagal

samantalang iyo’y napakapangkaraniwang bagay,

tulad ng pagdaramit ng basahan,

o panlalagas ng hininga sa bangketang higaan.

Nanugis ang kutos

pero nakailag ang ulo,

at ang maliliksing paa’y pinasibad ng silbato.

Sa isang ulilang sulok,

nagsalusalo ang mga langaw

sa biyaya,

sa biyayang maramirami ding lunok.

Hulyo 1977