ng dibdib ng Lunsod,
ang kapihang ito ay sasakyang nakahimpil,
siksika't kubkob ng dilim
na kagampan sa bulong balumbon-usok kalampag
buntunghininga bungisngis yabag paswit tungayaw...
Manakanaka'y may mamumukod na halakhak o hagikgik.
Marahil, may bagong balita. O lumang ulat:
karanasan ni Ureta na di mapanispanis?
At tuwina, anumang pagmumuni'y gugulantangin
ng isang awiting may himig at lirikang manunugat,
manunugat nang malalim.
At kasabay ng awiti'y uusalin
ng bawat isa ang kung anuanong hinakdal,
habang ang mga matang tila holeng nagliliyab
ay dinadaluhong ng makapal na asap.
Litanya ng hinanakit
ng mga dantaoong sinaklot ng lupit:
litanya ng lipak
litanya ng halas
litanya ng pawis
litanya ng putik.
Litanya ng ungol, hampas
ng sanlaksang kulog at sanlaksang kidlat.
At sapagkat bawat isa
ay nakakaalam,
bawat isa'y magsasakdal:
Ganito na ang balat,
ang pilik ay pilak
ng lobo na ngayo'y lalong nabubundat
sa dugo ng angaw.
Ahas ay naghunos, nanatiling ahas.
Hindi tadhana ni aksidente
na tayo'y nilinlang, iniligaw ng mga tikbalang
at ipinaghele ng adarna;
hindi tadhana ni aksidente
na pagkaraa'y nagising tayong binibiktima
ng tatlong dambuhalang gagamba;
hindi tadhana ni aksidente
na sa huli'y ating mapuksa,
mapuksa ang libo mang may sapot na pakana:
hindi tadhana ni aksidente,
kundi batas ng kasaysayan.
Tatoong kayraming karanasang kapit-tuko sa gunita,
at gamalay-pugita
ang mga pamahii't mitong dapat piglasan ng diwa.
Ngunit mga mata'y pahihilam na lamang ba sa usok ng Philip?
Ano't hahayaang ningas nati'y daigin ng dilim,
sumpa nati'y hadlangan ng pader,
bigwas nati'y sa hangin sumapol?
A, hindi ito panahon ng pagdadalawang-loob,
hindi ito panahon ng pag-aatubili't pagkatakot.
Setyembre 1973
litanya ng pawis
litanya ng putik.
Litanya ng ungol, hampas
ng sanlaksang kulog at sanlaksang kidlat.
At sapagkat bawat isa
ay nakakaalam,
bawat isa'y magsasakdal:
Ganito na ang balat,
ang pilik ay pilak
ng lobo na ngayo'y lalong nabubundat
sa dugo ng angaw.
Ahas ay naghunos, nanatiling ahas.
Hindi tadhana ni aksidente
na tayo'y nilinlang, iniligaw ng mga tikbalang
at ipinaghele ng adarna;
hindi tadhana ni aksidente
na pagkaraa'y nagising tayong binibiktima
ng tatlong dambuhalang gagamba;
hindi tadhana ni aksidente
na sa huli'y ating mapuksa,
mapuksa ang libo mang may sapot na pakana:
hindi tadhana ni aksidente,
kundi batas ng kasaysayan.
Tatoong kayraming karanasang kapit-tuko sa gunita,
at gamalay-pugita
ang mga pamahii't mitong dapat piglasan ng diwa.
Ngunit mga mata'y pahihilam na lamang ba sa usok ng Philip?
Ano't hahayaang ningas nati'y daigin ng dilim,
sumpa nati'y hadlangan ng pader,
bigwas nati'y sa hangin sumapol?
A, hindi ito panahon ng pagdadalawang-loob,
hindi ito panahon ng pag-aatubili't pagkatakot.
Setyembre 1973